Temel ihtiyaçlarının tamamını veya bir kısmını karşılayabilecek gelire sahip olmama durumuna yoksulluk yada fakirlik deniryor. Bu tanıma göre, yoksulluk içinde olup temel ihtiyaçlarının bir kısmını karşılayabilecek insanlar da bulunmakta. Bu durumda, temel ihtiyaçlara erişebilirlikten de bahsetmek gerekiyor. Zira, yoksul kesim içinde gelir seviyesini arttırmış ve ihtiyaçlarını karşılayabilecek düzeye gelenler bir çok ihtiyaçlara erişememekte.

İhtiyaçları karşılayabilmek için öncelikle ihtiyaçlara erişebiliyor olmak gerekiyor. Alım gücü, erişebilirlikten sonra geliyor çünkü, insanoğlu görselleştirebildiği arzularını gerçeğe dönüştürebilmekte. Yani vizyon sahibi olunması son derece önemli. Bu nedenle öncelikle cazip ürün ve servislerin yoksul kesime ulaştırılıyor olması gerek.

Dar gelirliler, günlük olarak cazip ürünleri tüketmiyor olsalar bile, düşük frekans ve hacimde tüketiyor olacaklardır. Yine de bu ürün ve hizmetlerle giderilen ihtiyaçların verdiği haz, konfor, güven gibi unsurlar, onları tetikleyecek ve gelişme adına artı değer yaratılabilecektir.

Cep telefonlarının yaygınlığı buna güzel bir örnek. Kapsama alanlarının genişliği, erişilebilirliği sağlıyor. Erişim kolaylığı, dar gelirli bazı tüketicilerin tecrübe etmesine yol açıyor. Tücrübe sonucunca telefonların sağladığı avantajlar deneyimleniyor. Deneyimin getirdiği avantajlar çevredekiler ile paylaşılıyor ve onların da abonesi olması tetikleniyor. Ve abone sayısı kritik yoğunluğun üzerine geçtikten sonra, herkeste var, bende niye yok savı ile herkese büyük hızlarda yayılma sağlanıyor.

Daha sonra normal pazarlardaki S eğrisi ile gelişmeye hazır pazardaki I eğrisini anlatacağım. Şimdilik, erişebilirliğin gerekliliği üzerine durmak istiyorum.